Neler yeni

Foruma hoşgeldin 👋, Ziyaretçi

Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için foruma kayıt olmalı ya da giriş yapmalısınız. Foruma üye olmak tamamen ücretsizdir.

Şimdi kayıt ol Giriş yap
  • Saygın ve ciddi bir ortamda yardımlaşmak, haberleşmek, bilgi paylaşmak ve bilgi almak isteyen herkes forumumuza katilabilir.

Karalama Defteri

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan Ra'
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
Yüreğimde zorluklarla yeşerttiğim o bahçede ruhumu dinlendirirken, yeni yollara çıkamamanın hüznünü kursağımda büyütüyorum, damarlarımda.

Lütuf miktarınca varlığına ihtiyacım yok kimsenin.

Ben deliliğimle daha iyiyim.
 
Ah kalbin moğolları! size verecek ne kaldı Bir kitap olup yandı da o Külünden zehir kaldı Bir hayal olup uçtu da Gökte melekler bağırdı ''eve dön, eve dön!''

Döndüm ki; şehrin ağrıları üstüme kaldı.

/toplu insan mezarları/ Üstüme kaldı.
 
Son zamanlarda etrafımda garip şeyler oluyor. Dünya kendi kendine dönüyor ve ben hiçbir şey bilmiyorum,

sanki herkesin sadece benim gözlerim kapalıyken hareket edebildiği bir oyun oynuyormuşuz gibi...
 
On sandalye solumda ben ise boş bir balkondayım. Önümde bir masa ve iki bardak çay, ikisi de şekersiz. Bir bardak hiç yenilenmiyor çünkü gelmiyorsun. Sahiden neredesin? Hangi mezarlığın kıyısında hangi harabenin balkonundasın?
 
İntihara meze olan bir beden, ceset değil hızlı bir kovboydur silahını Azrail'den önce çeken. Korkma, ölmeyeceğim. Hem kimsesiz bir adam neden intihar etsin ki? Ölüler intihar edemez. Ölülerin intihar edebilecek cesaretleri bile yoktur.
Uçurumun kenarındayım. Manzara mükemmel.
 
Hasta hissediyorum bugünlerde. Sanki bir kitle büyüyor içimde. Bende açtığın yarayı içine alıyor. Enfeksiyon kapmış bir yalnızlık hissi gibi. Kalbime sıçrayışlarını duyuyorum teklemelerinde. Sanki bir mors kodunu andırıyor. Bir şeyler anlatmaya çabalıyor acı içinde. Nerdesin diyor, neden yoksun? Bu karanlıkta bir ışık neden yok hala?

Öpüşlerindeki anesteziye ihtiyacım var sevgilim. Ameliyat öncesi ön sevişme gibi bir etkisi var üzerimde. Ruhuma açılan neşter darbelerinle sana saçılıyorum. Beni dağıldığım yerlerden topla. Yeniden bir bütün hale getir. İçine birazda sen kat. Beni kendinden esirgeme sevgilim, beni yeniden tek başıma kapama beden kaleme.
 
İnsan denilen mahlukat çok dengesiz. Dün size melek gibiyken bugün celladınız olabiliyor.
 
Konuyu sana getiren çok şey var ama, seni bana getiren hiçbir şey yok.
 
Sana benzeyen birini gördüm, sonra yürümeye bile mecâlim kalmadı.
 
İnsanoğlu diyorum,


Düşkündür çıkarına.


Menfaati makas eder,


Merhamet kumaşına…





Kendine kaftan biçer,


Sana yamalı mintan.


Doymadı doymayacak,


Nankör denen şu insan…
 
On bir sandalye ve iki intihar büyütmüş balkon pür dikkat beni dinliyor.

Aklımın dur dediği yerlerde duramadım.

Bedenin ve aklın esir olduğu dünyada sen özgürlük istersin.

Nice çırpınırsın da kavuştuğun yer esir pazarıdır.

İnsan kendisine sığamadığı zaman bir kelimeye, bir söze, bir şarkıya sığmaya çalışır..

Dilek tutuyorum şarkılara, sıradaki benim şansıma diyorum.

Haberler başlıyor birden, benden hazin biçimde bahseden.

Kendini kendine gömebilmesi için delirmesi, delirmesi için de herkesten akıllı olması gerekir bir insanın.

Telaş etme kalıcı değiliz.

Biriktirdiğim tren seslerini harcadım. Otobüsler dar geliyor, uçaklar kanatsız. Limitsiz kere limitsizim.
 
Kendi yolunu çiz, kendi hikâyeni sev. Olduğun yeri oldur, olmayanı yok say. Hayat, olmayana ağıt yakacak kadar uzun değil.
 
1772292080533.webp

Bazen bir şeyleri değiştirmeye, ne öfkenin, ne bağırmanın, ne de sakince düşünüp konuşmanın gücü yetmiyor.

Bir yerde kopuyor ipler ve sen tutamıyorsun.

İnceldiği yerden kopuyor ve kimse neden diye sorgulamıyor.

Sen bir köşede oturmuş, yoluna girmeye niyeti olmayan şeyleri, yoluna sokmaya ve kendini harcamaya devam ediyorsun.

Yanıyorsun, benzinle söndürdüklerini sanıyorlar. Susuyorsun, aptalsın sanıyorlar.

Konuşuyorsun, bir şey anlamadığını söylüyorlar.

Sen dağılıyorsun, görmezden gelmeyi tercih ediyorlar. Bir enkazın altındasın çıkamıyorsun.

Ördüğün duvarların altında kaldın, seni yargılıyorlar. İnsanlar bir boktan anlamıyor.

Sadece işine gelenleri kabulleniyor, ve seni vurmak için yer arıyorlar.

Ben bu dünyayı sevemedim.

Ben bir kaç yüzyıldır yorgunum, ve insanlık bunu fark etmek için fazla gaddar.

Ben bir kaç asırdır susuyorum, birilerinin gözlerime bakarak anlamasını bekliyorum.

Ben bu insanların dengi değilim, ben onlar için dengesiz piçin tekiyim.

Üzgünüm, ben buraya ayak uyduramıyorum, ben bu asrın yükünü taşıyamam.

Bekliyorum, hâlâ o tren istasyonundayım.

O tren gelecek ve beni sizden arınmış bir gezegene götürecek.
 
"Korku, bir mahzene girerken kapının kapanıvereceğini düşünerek endişelenmekti. Umutsuzluksa o kapının kapanıp üstüne bir de kilitlenmesi demekti."
 
Belki de tek yol, içinde yanan son iyiliğin intihar etmesine izin verdikten sonra şeytanla ruhunu takas etmeyi kabullenmekti; çünkü bazen kurtuluş, karanlığın en dibinde saklanır ve ona ulaşmak için ışığından vazgeçip karanlığa bulanmayı göze almanı gerektirirdi.
 
Birkaç parça umut var yırtık ceplerimden aşağı habersizce düşüp giden son kuruşluklar gibi. aslında umutsuzluğun umutlarından ibaret her şey. esaretin özgürlüğü, yalnızlığın en kalabalık hali gibi. şimdi sana gel desem gururum incinir, fakat sussam toprak olur bedenim. anlayacağın aşağı tükürsem cehennem yukarı tükürsem gözlerin. ve ben biraz kalbimden kaçıp, aklıma sığınsam ona güvenip onu dinlesem, dudaklarında aramazdım hoşçakalı.
 
Astral seyehat olur, paralel evrenler arası geçiş olur ne bileyim işte zamanda yolculuk olur. Zaman bükülsün birşey olsun insana bazen anlık şanslar verilsin, gitmek istediği yere ve olmak istediği insanla birlikte olsun o anın güzelliği iliklerine kadar yaşansın..Bir çift güzel göze uzaktan bakmasın insan oğlu gözü gözüne değmeli...
 
Özgürlük bir his. Zevk gibi kolayca tükenen bir başka kimyasal kombinin tadımı. Hormonların beynin nöral yıldırımlarına dönüştüğü lucid rüya etkisi.

İnsan neden özgür hisseder? Onu öncesinde hapis tutan neydi ki? Hisler mi? Başka bir kimyasal nörolojik etki mi?

Kafamızdaki elektromanyetik dalgalardan mı ibaretiz? Tüm o bir araya toplanan beş duyu sinyallerinin lineer bir hikaye anlatımı. Başı belli bir rutin, ortası başka bir rutinden gelişme ve sonu yine benzer bir rutinsel kapanış...
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.

Tema özelleştirme sistemi

Bu menüden forum temasının bazı alanlarını kendinize özel olarak düzenleye bilirsiniz

Sisteme duyarlı
Gündüz modu
Gece modu

Tema seçeneklerini yönet Tema renklerini yönet

  • Geniş / Dar görünüm

    Temanızı geniş yada dar olarak kullanmak için kullanabileceğiniz bir yapıyı kontrolünü sağlayabilirsiniz.

    Izgara görünümlü forum listesi

    Forum listesindeki düzeni ızgara yada sıradan listeleme tarzındaki yapının kontrolünü sağlayabilirsiniz.

    Resimli ızgara modu

    Izgara forum listesinde resimleri açıp/kapatabileceğiniz yapının kontrolünü sağlayabilirsiniz.

    Kenar çubuğunu kapat

    Kenar çubuğunu kapatarak forumdaki kalabalık görünümde kurtulabilirsiniz.

    Sabit kenar çubuğu

    Kenar çubuğunu sabitleyerek daha kullanışlı ve erişiminizi kolaylaştırabilirsiniz.

    Köşe kıvrımlarını kapat

    Blokların köşelerinde bulunan kıvrımları kapatıp/açarak zevkinize göre kullanabilirsiniz.

  • Zevkini yansıtan renk kombinasyonunu seç
    Renk geçişli arkaplanlar
Geri
🎧 Canlı Radyo
— ×
Canlı yayını başlatmak için butona tıkla
↗ Aç
Hazır
DJ BAŞVURU FORMU
YAYINA KATIL
İSTEK GÖNDER